Bewonersblog

Alweer 21 jaar geleden is het dat wij met onze drie hele kleine kinderen van een bovenhuis in het roerige Amsterdam naar ons heerlijke huis in Woudrichem verhuisden. Wat een rust en wat een ruimte, we moesten er in het begin wel een beetje aan wennen. Maar de kinderen konden vrijuit spelen in de ommuurde tuin onder de grote vijgenbom. We leerden ze fietsen en skaten op de mooie fietsdijk en al gauw konden ze zelfstandig fietsen naar hun schattige kleine basisschool (100 leerlingen) tussen de schapen in de wei op de Oudendijk. Je veiliger voelen dan in Woudrichem kan haast niet, het is niet voor niets in 2018 uitgeroepen tot de veiligste woonplaats van Nederland.

Maarten kon zijn werk in Gorinchem bereizen met de fiets op de pont. Later deed hij dat samen met de kinderen toen deze naar hun middelbare scholen in Gorinchem gingen. Annemiek ging met de auto in 45 minuten naar haar werk in Rotterdam of soms binnen dezelfde tijd met de interliner naar Utrecht.

We verlaten Woudrichem met het mooie vooruitzicht in de groene Achterhoek te gaan wonen, in het huis waar Maarten ooit opgroeide. Maar we verlaten Woudrichem ook met pijn in het hart, want we hebben het hier al die jaren erg naar ons zin gehad. De strandjes aan de rivier waar we met ons bootje naartoe voeren. Waar je je, als de koeien in het water staan, waant in een schilderij van Potter. Zeker met het imposante kasteel Loevestein en dat mooie wandelgebied Munnekenland op de achtergrond. Even na het eten nog zeilen op de Afgedamde Maas. En in het weekend een tochtje naar de Biesbosch of als we zin hadden naar Antwerpen of Amsterdam (beiden binnen een uur te bereiken) De kinderen leerden zeilen in optimistjes bij de watersportvereniging aan het einde van de straat. Op woensdagavond naar de bioscoop Hollywoud om een mooie filmhuisfilm te zien, het literair cafe dat interessante schrijvers uitnodigt, de kunstroute door de vesting, het openluchttoneel van toneelvereniging de Stuiter, de sportschool in Sleeuwijk of Werkendam. De vele verschillende mogelijkheden om lekker te eten nabij. En overal waar je kijkt is het mooi, in een unieke vervlechting van natuur en cultuur zonder dat het overlopen is met toeristen.

We zullen ze missen de vrienden die we in de loop van de tijd maakten, veel ervan vanuit de steeds professioneler en groter wordende sloeproeiclub die alle nieuwe Woerkummers hartelijk welkom heet. Woudrichem was altijd al een gemeleerde stad doordat het van oudsher een rivierhaven had en zowel een katholieke als een hervormde kerk heeft. Maar in de laatste jaren zijn veel mensen uit de randstad gevallen voor de charme en in de vesting gaan wonen. We ontmoeten elkaar in de sfeervolle winkeltjes in de vesting (kijk vooral naar Oude Liefde!) en net buiten de vesting in de prettige supermarkten.

We zullen het missen, ons huis dat in de jaren met ons mee is gegroeid. Onze vesting in de vesting. Van buiten geeft het niet veel prijs maar van binnen … nou ja, dat moet u zelf maar beoordelen.

Share